Markowe karmy zoologiczne

Jak przygotować psa na jesień

Za oknami pogoda zaczyna płatać coraz większe figle. Dzieci wyruszają do szkół, liście powoli nabierają brunatnych kolorów, a w powietrzu wieczorami czuć nadchodzącą zmianę pogody – jesień. Jak przygotować naszego czworonoga na kolejną porę roku? Jak sprawić, aby każdego dnia mimo zmiennej temperatury czuł się radosny i pełen wigoru?

Obserwuj swojego pupila

Niektóre psy są bardziej wrażliwe na gorszą pogodę, inne nie zwracają na to najmniejszej uwagi. Warto obserwować zachowanie oraz reakcje naszego pupila na chłodniejsze, deszczowe dni i dopasować aktywności do jego samopoczucia. Jak ułatwić czworonogowi wejście w nadchodzącą jesień? Oto kilka rad:

1. Ważny jest dobry pokarm
Jesienią psy mają nadal sporo ruchu. Jednak z uwagi na niższe temperatury posiadają zwiększone zapotrzebowanie na składniki odżywcze. Sucha karma dla bardzo aktywnego psa powinna być bardziej kaloryczna. W przypadku gdy nie chcemy zmieniać rodzaju pokarmu mamy również inne możliwości. Jedną z nich jest dodanie do diety karmy w puszkach, która będzie stanowiła uzupełnienie żywienia. Można również dodać przysmaki, te naturalne oraz suszone, które dostarczą dodatkowych kalorii bez konserwantów. Przez cały czas należy kontrolować wagę psa i dbać o to, aby nie przybrał zbyt wielu kilogramów,

2. Systematyczna pielęgnacja
Jesienią coraz trudniej jest utrzymać pielęgnację czworonoga na odpowiednim poziomie. Psy długowłose borykają się często z tym, że ich sierść jest mokra po każdym spacerze. Warto wtedy sięgnąć po szampony ułatwiające rozczesywanie, które ułatwią codzienną pielęgnację. Psa należy również częściej wyczesywać ze względu na okres linienia. Nie zapominajmy również o tym, aby po spacerze wytrzeć dokładnie łapy, pachwiny oraz brzuch naszego czworonoga. Uchroni go to przed nieprzyjemnymi obtarciami oraz infekcjami.

3. Chroń jego zdrowie
Pogorszenie pogody często niesie za sobą pojawienie się wirusów czy zwykłego przeziębienia. Warto zatem postawić na naturalne wsparcie organizmu w formie ziołowych dodatków. Równie dobrze sprawdzą się witaminy dla psów np. olej rybny. Zawiera on sporo kwasów tłuszczowych nienasyconych, które wspierają odporność psa. Można dodawać je codziennie do posiłku. A nasz psiak podziękuje nam zdrowiem i dobrym samopoczuciem.

4. Chroń przed pasożytami
Jesienią również należy pamiętać o tym, aby zabezpieczyć naszego pupila przed zewnętrznymi pasożytami. W tym okresie kleszcze mogą być nadal bardzo aktywne, a komary przenosić groźne choroby. Odpowiednie krople lub obroże skutecznie działają przez dłuższy okres. Doraźne spraye ochronią psa w trakcie spaceru po lesie czy na łące.

5. Ciepłe ubranko
Dla piesków, które nie posiadają podszerstka, szczeniąt, starszych czworonogów czy tych przewlekle chorych warto pomyśleć o ubranku. Mimo, że ten trend posiada swoich wielbicieli jak i przeciwników, warto znaleźć równowagę i dopasować się do potrzeb naszego pupila. Wybierajmy przede wszystkim derki nieprzemakalne, które nie będę grzać psa, ale ochronią go przed zmoknięciem czy przewianiem. Szczególnie podziękują nam za to czworonogi cierpiące na schorzenia układu moczowego.

Jak oswoić papugę?

Oswajanie papugi to długi i wymagający cierpliwości proces, ale wart zaangażowania, ponieważ efekt końcowy wynagrodzą wszystkie trudy. Każdy nabywca papugi marzy, aby jego zwierzak jak najszybciej się oswoił, dawał się głaskać, reagował na komunikaty czy siadał na jego ramieniu. Jak prawidłowo przeprowadzić oswajanie papugi? Na co zwrócić szczególną uwagę?

Ważny jest wybór papugi

Kluczową kwestią jest dobór samej papugi. Ptaki, które możemy spotkać w sklepach zoologicznych często wychowywane są i karmione przez swoich rodziców. Jednak są również takie, które pochodzą z „ręcznego karmienia”. Polega ono na tym, że kilkudniowe pisklę zabierane jest przez hodowcę z gniazda i karmione z ręki za pomocą strzykawki specjalnym pokarmem. Dzięki takiej praktyce papużka oswaja się z bliskością człowieka oraz dotykiem jego rąk. Taki ptak może być nawet kilka razy droższy niż ten wychowywany od samego początku przez swoich pierzastych rodziców. Ręcznie karmi się papugi różnych gatunków również papużki faliste czy nimfy.

Oswajamy papugę krok po kroku

Wielu świeżo upieczonych właścicieli papug wyobraża sobie, że mały pupil natychmiast wejdzie im na ręce i podstawi głowę do głaskania – nic bardziej mylnego. Nawet ręcznie wykarmiony ptak będzie potrzebował dużo czasu, aby przyzwyczaić się do nowego opiekuna. Od czego warto zacząć? Przede wszystkim klatkę należy umieścić w spokojnym miejscu i dać papudze kilka dni na oswojenie się z dotykiem. Następnie należy spędzać jak najwięcej czasu w pomieszczeniu z ptakiem, aby nas dobrze poznał. Trzeba przemawiać do niego spokojnym głosem. Czynności pielęgnacyjne trzeba wykonywać bardzo ostrożnie, unikać gwałtownych ruchów, które mogą spłoszyć ptaka. Gdy zauważymy po upływie kilku dni, że papuga reaguje zainteresowaniem na nasza obecność można spróbować delikatnie jej dotknąć. Jeśli pozwoli nam się pogłaskać można zacząć delikatnie brać ją na ręce.

Zdobądź zaufanie swojej papugi

Kiedy zdobędziemy już zaufanie ptaka, należy wypuszczać go stopniowo z klatki, tylko i wyłącznie przy szczelnie zamkniętych oknach i drzwiach. W pełni oswojony ptak może większość czasu spędzać poza klatką. Warto zainstalować w mieszkaniu żerdkę lub konar do siedzenia oraz ustawić pod nią kuwetę na nieczystości. Na kolejnych etapach warto wytresować papugę tak, aby na naszą komendę wracała posłusznie do swojej klatki. Przez cały etap oswajania warto pamiętać, aby przy wykonywaniu jakiegokolwiek ruchu zachować ostrożność i nie prowokować do dziobania. Papugi to urocze i piękne stworzenia, ale w sytuacji gdy poczują się zagrożone lub rozdrażnione mogą nas boleśnie udziobać.

Jak dbać o psa seniora?

Psy tak jak ludzie również przechodzą na emeryturę. W podeszłym wieku stają się mniej aktywne i zwinne. Wiekowe psy wymagają innej opieki, żywienia oraz często wygodniejszego wyposażenia. Jak zadbać o wygodną starość naszego psiaka? Jaką karmę podawać mu, aby na długo zachował zdrowie i dobre samopoczucie?

 

pies senior

Specjalistyczna karma kluczem do zdrowia

Zmiany w zachowaniu naszego pupila możemy zaobserwować sami. Przygasa jego aktywność, pojawia się wzmożona chęć na sen. spowolnieniu ulega przemiana materii, co przekłada się na zmniejszone zapotrzebowanie energetyczne. Jest to dla nas znak, że powinniśmy wprowadzić zmiany w sposobie odżywiania. Karma dla seniora różni się od jedzenia przeznaczonego dla szczeniaków oraz dojrzałych czworonogów. Zawartość miski ma niebagatelny wpływ na samopoczucie oraz stan zdrowia wiekowego psa. Dobrze dobrane pożywienie może nawet wydłużyć jego życie. Prawidłowa karma dla psa seniora zadba o prawidłową podaż kaloryczną. Ze wględu na fakt, że u starszych psów może występować osłabienie zmysłów smaku i węchu powinniśmy przypilnować, aby psiak zjadł cały przygotowany przez nas posiłek. Dobrze podzielić dawkę na trzy do czterech porcji i podawać jedzenie regularnie, ze względu na wolniejsze wchłanianie oraz procesy trawienne.

Profilaktyka i wybór odpowiedniej karmy

Dobra karma może zahamować rozwój takich schorzeń jak choroba nerek, obniżona odporność czy problemy ze stawami. Ważne, aby w pożywieniu dostarczyć psu takich składników odżywczych, witamin makro oraz mikroelementów jakich potrzebuje. Warto więc inwestować w karmy ekologiczne, z naturalnym składem, które zawierają dużą ilość mięsa. W naszym sklepie posiadamy karmy, które w odpowiedni sposób zadbają o odżywienie psów seniorów. Ważna jest również profilaktyka. Choroby średniego wieku takie jak zaburzenia wątroby, nerek, cukrzyca, schorzenia serca, nowotwory rozwijają się już około piątego roku życia. Warto więc systematycznie badać psa i w porę podjąć leczenie. Należy również kontrolować stan uzębienia. Bakterie z zainfekowanej jamy ustnej mogą atakować organy wewnętrzne psa i jego system odpornościowy.

Ruch to zdrowie

Pies w podeszłym wieku nie jest już tak sprawny i nie ma ochoty na aktywne spędzanie czasu. Jednak ruch to zdrowie, jest bardzo ważny dla czworonoga i nie należy z niego rezygnować. Codzienny, regularny spacer to idealny sposób, aby zapobiec nadwadze. Przechadzka może być krótsza i spokojniejsza, tak aby nasz pupil czuł się dobrze. Nie zapominajmy również o zabawie. Nawet leniwy piesek uwielbia zabawę ze swoim opiekunem. Warto jednak dopasować wybrane zabawy, aby pupil był w stanie sprostać zadaniom i zasłużyć na przysmak.

Ułatw swojemu pupilowi życie

Psa w podeszłym wieku mogą boleć stawy, odczuwa łamanie w kościach przy zimnej i wilgotnej pogodzie. Warto zatem pomyśleć o posłaniu, które będzie bardziej wygodne, miękkie i cieplejsze. Schylanie się po kęs w trakcie jedzenia może być trudniejsze, a nawet bolesny, dlatego warto sprawić mu również nową, podwyższoną miskę. Malutkie pieski, a szczególnie te w podeszłym wieku szybciej marzną. Jesienią oraz zimą warto zatroszczyć się o ciepłe ubranko.

Piesek w podeszłym wieku wymaga szczególnej opieki oraz dodatkowej uwagi. Warto być wyczulonym na wszystkie niepokojące nas zachowania czy objawy oraz konsultować je z weterynarzem. Nasz pupil odwdzięczy się nam tak jak potrafi czyli okazywaniem czułości.

Psia mowa – jak zrozumieć co mówi do nas pies?

Psy są gadułami. Nasi mali ulubieńcy często chcą się z nami porozumieć, ale my często ich nie rozumiemy. Szczekanie, warczenie czy wycie to wyraz ich psich emocji. Jednak codziennych językiem psów jest ich mowa ciała. Jak zrozumieć psie zachowanie? Czy psiej mowy można się nauczyć?

Dowiedz się, co Twój pupil chce Ci przekazać

Mowa ciała psa jest dosyć skomplikowana. Jednak bacznie obserwując swojego zwierzaka oraz reagując na jego komunikaty możemy się wiele nauczyć. Przedstawiamy kilka popularnych zachowań psiaków, z którymi na pewno każdy właściciel czworonoga miał nieraz do czynienia:

1. Twój pies patrzy Ci w oczy
Oznacza to, że pupil dosłownie przytula Cię wzrokiem. Podczas zabawy, w organizmie psa wydziela się okscytocyna – czyli hormon stanowiący podstawę nawiązywania więzi wśród ssaków. Wzmacnia on zaufanie wobec innych członków stada oraz chęć opieki nad potomstwem.

2. Twój pies śpi razem z Tobą
Takie zachowania oznacza, że Twój pupil nie chce być oddzielony od stada i być blisko Ciebie.

3. Twój pies ziewa razem z Tobą
To bardzo empatyczne zachowanie. Pies chce „łączyć się w bólu” z ludźmi, chociaz akurat w tym wypadku nic nikogo nie boli, piesek chce robić dokładnie to samo co jego właściciel.

4. Twój pies opiera się o Ciebie
To ogromny przejaw troski Twojego pupila. Zarówno chce być blisko Ciebie, by Cię chronić, jak i chce przeforsowąc swoje zdanie – „zabierz mnie ze sobą”

5. Twój pies podnosi brwi
Naukowcy udowodnili, że gdy zwierzęt widzą bliskie osoby, reagują całym ciałem – podnoszą lewą brew do góry, a lewe ucho odchyal się do tyłu. W przypadku obcych osób, psy zastygają i podnoszą tyko prawą brew.

6. Twój pies tuli się do Ciebie po jedzeniu
To znak, że psiak darzy Cię ogromnym uczuciem, lub chce zapewnić sobie dokładkę następnym razem 🙂 Jedzenie zawsze wygra z właścicielem.

7. Twój pies spokojnie patrzy jak wychodzisz
Jeśli Twój pupil idzie na swoje posłanie i grzecznie czeka aż wrócisz, oznacza że ma to Ciebe pełen zaufanie, wie że wrócisz i napełnisz jego miskę. Pies, który niszczy mieszkanie pod Twoją nieobecność wcale nie tęskni, a takie zachowanie oznacza, że ma lęk separacyjny.

8. Twój pies szaleje, gdy wracasz do domu
To ewidentna oznaka miłości, z która nie można dyskutować.

9. Twój pies przynosi Ci jego ulubiona zabawkę
Nie oznacza to jedynie, że chce się bawić. Uważa Cię za przewodnika stada i chce dać Ci to, co w jego przekonaniu jest najcenniejsze.

10. Twój pies obserwuje Twoje emocje
Pieski posiadają „detektory”, dzięki którym wiedzą, co czuje ich właściciel. Jeśli np. nie podoba mu się zabawa, one też nie będą szczęśliwe.

Zrozumienie psich potrzeb i emocji jest niezbędne do zbudowania silnej, pozytywnej relacji z opiekunem. Aby dobrze zrozumieć naszego psa musimy nauczyć się odczytywać jego mowę ciała. Dzięki uważnej obserwacji jego ułożenia głowy, tułowia czy ogona jesteśmy w stanie zrozumieć co nam chce przekazać, ale o tym w kolejnych artykułach!

Jak spokojnie i skutecznie oswoić myszkę?

Myszki domowe to niedrogie i łatwe w pielęgnacji zwierzęta. Są bardzo inteligentne, szybko przywiązują się do właściciela i reagują na jego głos. Jak oswoić nowego zwierzaczka i opiekać się nim, aby długo cieszył się zdrowiem, energią i pięknym wyglądem?

jak-oswoic-myszke

Od czego warto zacząć

Kiedy myszka znajdzie się w domu, warto dać jej trochę czasu, aby oswoiła się z nowym miejscem. W tym czasie warto stale ją obserwować i przebywać blisko klatki, aby przyzwyczaiła się do zapachu opiekuna. W trakcie oswajania myszki nie wolno wykonywać gwałtownych ruchów i nie podnosić głosy, aby ich nie wystraszyć i nie zrazić do siebie. Zwierzątko musi zyskać zaufanie do właściciela i wtedy oswojenie będzie tylko kwestią czasu. Myszki na początku mogą gryźć, jeśli nie obchodzi się z nimi delikatnie lub chcą sprawdzić czy właściciel jest jadalny. Gdy przyzwyczają się już do zapachu, nie powinno być z tym problemu.

Wykorzystaj smakołyki – bądź cierpliwy

W tracie oswajania bardzo ważna jest cierpliwość. Każda myszka jest inna, dodatkowo może pochodzić od hodowcy gdzie znajdowała się z innymi osobnikami lub ze sklepu zoologicznego gdzie mogła być narażona na ciągły stres. Istnieje jednak jeden uniwersalny sposób, który polega na włożeniu ręki do klatki i czekaniu aż myszka się nią zainteresuje. Warto wykorzystać do tego smakołyki np. orzeszki i postępować bardzo spokojnie. W innym wypadku myszka może pomylić nasze zachowanie z atakiem. Kiedy myszki poznają już zapach opiekuna, smakołyki na pewno bardzo je zainteresują i wzmogą ciekawość. Po jakimś czasie same zaczną wchodzić na dłoń właściciela bez jakichkolwiek oporów, ponieważ będą wiedziały, że nic im nie grozi. W trakcie podawania posiłku warto wydawać jakiś odgłos, stukać w pręciki od klatki, pstrykać palcami lub wymawiać imię myszki, wtedy gryzoń będzie kojarzył nasz głos z posiłkiem.

Jak nie obchodzić się z myszką?

Myszki można brać na ręce na kilka sposobów. Warto jednak pamiętać, aby nie chwytać jej gwałtownie i znienacka, ponieważ kojarzyć się to może z atakiem wroga i wywołuje odruch ucieczki. Powoli przykrywamy gryzonia otwartą dłonią, a następnie zamykamy ją pod nim. Możemy również unieść go za kark lub ogon. Nie poleca się chwytania nieoswojonego gryzonia, ponieważ poczuje się przerażony oraz bezradny i będzie odnosił się do nas nieufnie. Dopuszcza się chwytanie myszki za podstawę ogona i podsuwanie pod nią ręki. Pamiętajmy aby robić to delikatnie i bardzo spokojnie, aby myszka nie czuła się w żaden sposób zagrożona.

Podsumowanie

Myszkę nie zawsze da się oswoić w kilka dni, czasami może trwać to znacznie dłużej. Należy poświęcać myszce dużo czasu i cierpliwie podejmować kolejne próby. Warto być wytrwałym, w końcu każda myszka powinna zaufać swojemu opiekunowi przynajmniej w jakimś stopniu. Myszki to urocze i inteligentne stworzenia, które po oswojeniu mogą być wspaniałym towarzyszem i przyjacielem człowieka.

Kleszcz u psa – co robić?

Wakacje kojarzą nam się z błogim lenistwem, przyjemną temperaturą oraz odpoczynkiem. Długie spacery z psem, zabawa w parku czy w lesie, jest idealną okazją do aktywnego spędzenia wolnego czasu, jednak dla psa może oznaczać zwiększone prawdopodobieństwo spotkania z kleszczem. Jak zapobiegać ugryzienia i co robić w przypadku gdy, znajdziemy kleszcza na ciele naszego psa?


kleszcz u psa

Co warto wiedzieć o kleszczach?

Kleszcze stanowią coraz większe zagrożenie dla zdrowia psów. Niegdyś kojarzone były z lasem oraz wakacjami w plenerze, jednak obecnie można spotkać je na domowym trawniku. Co trzeci kleszcz jest nosicielem boreliozy, a 5% całości gatunku może być zarażona więcej niż jednym patogenem. Ślina pajęczaka zawiera substancje znieczulające, które hamują krzepliwość krwi oraz miejscową reakcję układu immunologicznego. Kleszcz może pożywiać się krwią ofiary nawet przez kilka dni, a aby zarazić chorobą odkleszczową potrzebuje od 12-24 dni. Pijąc krew pupila, wymiotuje i uwalnia jednocześnie czynniki zakaźne. Ulubionym miejscem ataku jest zazwyczaj szyja, kart oraz łapy i w tam, gdzie skóra jest cieńsza.

Jak pozbyć się kleszcza?

W przypadku gdy znajdziemy u swojego pupila kleszcza, należy niezwłocznie go wyciągnąć. Najlepiej udać się do lekarza weterynarii, jeśli jednak nie mamy takiej możliwości, musimy zająć się tym sami. Kleszcza najlepiej wyciągnąć pęsetą, nigdy gołymi rękami, ponieważ ryzykujemy zakażeniem się ewentualnie przenoszoną chorobą. Pajęczaka chwytamy blisko skóry i pewnym, ale delikatnym ruchem wykręcamy lub wyciągamy go. Należy pamiętać o tym, żeby nie zaciskać pęsety na ciele kleszcza, ponieważ może to spowodować wprowadzenie zawartości pod skórę psa. Kleszcza wykręcamy w przeciwnym kierunku, do tego w jakim się wkręcił. Jeżeli w trakcie usuwania pajęczaka, urwiemy go i zostanie sama główka, resztę ciała musimy wyciągnąć w ten sam sposób. Nawet niewielki kawałek pozostawiony w ciele psa, może spowodować zakażenie, dlatego jeśli nie mamy pewności czy udało nam się usunąć całość, warto udać się do weterynarza, aby dokładnie skontrolował i sprawdził naszego czworonoga.

Objawy babeszjozy – obserwuj swojego psa

Po całkowitym wyjęciu kleszcza, należy zdezynfekować ranę oraz obserwować to miejsce prze kilka tygodni. Po zauważeniu jakichkolwiek zmian na skórze psa takich jak rumień czy obrzęk w okolicy, gdzie znajdował się kleszcz, należy niezwłocznie udać się do weterynarza. Babeszjoza może pojawić się kilka dni, a nawet tygodni po zakażeniu chorobą. Do charakterystycznych objawów należy apatia, brak apetytu i łaknienia, powiększenie węzłów chłonnych, wysoka gorączka dochodząca do 40-41°C, wymioty, biegunka z domieszką krwi,gazy, zażółcenie lub bladość błon śluzowych jamy ustnej, problemy z oddawaniem moczu, oddawanie moczu o brązowym zabarwieniu, niewydolność oddechowa i krążeniowa czy zaburzenia ze strony układu nerwowego. Niestety rozwój choroby jest błyskawiczny i mimo natychmiastowej pomocy, może skończyć się śmiercią czworonoga.

Jak chronić swojego psa?

Warto już od wczesnej wiosny chronić swojego pupila przed kleszczami. Na rynku dostępne są różne preparaty w postaci kropel lub sprayu do nanoszenia na skórę oraz specjalne obroże. Większość preparatów zabija kleszcze, ale tylko te, które zaszczepiły się w skórę psa. W Polsce dostępna jest również szczepionka przeciw babeszjozie o nazwie Biocan B. Warto trzymać rękę na pulsie i zadbać o bezpieczeństwo i zdrowie pupila. Dzięki odpowiedniej ochronie letnie spacery będą samą przyjemnością.

Rasy mało aktywnych psów – część II

Kontynuujemy charakterystykę ras psów, które nie lubią przesadnej aktywności. Dzisiaj przedstawiamy kolejnych milusińskich, którzy kochają spędzać czas, leniuchując na swoim legowisku.

rasy-psów

Czy znalazłeś już swoją bratnią, czworonożną duszę?

1. King spaniel angielski
Jest bardzo kochającym, delikatnym i spokojnym psem. Uwielbia spędzać czas ze swoim właścicielem, do którego potrafi bardzo szybko się przywiązać. Wymaga poświęcenie mu uwagi oraz czułości, dlatego nie powinno się go zostawiać samego na wiele godzin. King spaniel angielski uwielbia spędzać czas wokół ludzi, chociaż potrafi być nieśmiały wobec obcych. Na co dzień jest posłuszny, grzeczny i szybko się uczy, choć czasami może być uparty i złośliwy. Bardzo lubi spędzać czas, relaksując się na kanapie lub bawiąc się piłeczką w zaciszu domowym. Dobrze dogaduje się z innymi psami i zwierzętami, jednak w trakcie spaceru warto trzymać go na smyczy bo może ganiać ptaki i małe zwierzęta.

2. Sealyham Terrier
To wyjątkowo wierny i oddany swojemu właścicielowi piesek. Jest bardzo spokojny i mało aktywny w domu. Uwielbia bawić się ze swoim opiekunem, a w szczególności leniuchować, ponieważ należy do największych kanapowców wśród terierów. Wystarczą mu w zupełności trzy niedługie spacery. Ma silnie rozwinięte instynkty łowieckie, dlatego warto trzymać go na smyczy. Selyham Terier nie zakłóca spokoju innych mieszkańców, ponieważ jest bardzo cichy i rzadko szczeka. Wymaga zdecydowanego szkolenia, ponieważ potrafi być apodyktyczny i niezależny.

3. Gryfonik Brukselski
To wyjątkowo pewny siebie, odważny i przyjazny pies. Ma bardzo pozytywne nastawienie do ludzi, a największą miłością darzy swojego właściciela. Gryfonik Brukselski potrzebuje bardzo dużo uwagi oraz pieszczot. Bardzo dobrze dogaduje się z rodziną, dziećmi oraz innymi zwierzętami, jednak ze względu na swój kruchość i małe wymiary, nie powinien mieszkać z bardzo małymi dziećmi. Nie potrzebuje wysiłku fizycznego oraz zabaw na świeżym powietrzu. Gryfonik Brukselski czasami potrafi być nieśmiały wobec obcych, jednak szybko przyzwyczaja się do ich obecności. Jest łatwy w szkoleniu, jednak szybko traci zainteresowanie kolejnymi komendami.

4. Hawańczyk
To piesek, który uwielbia robić sztuki i stale pozostawać w centrum zainteresowania swojego właściciela. Jest wyjątkowo łagodny i zabawny. Bardzo szybko przywiązuje się do ludzi. Nie radzi sobie z samotnością i potrzebuje stałego towarzystwa swoich opiekunów. Nie ma dużego zapotrzebowania na ruch, zadowoli go kilkunastominutowy spacer. Bez problemu dogaduje się z innymi psami oraz kotami. Hawańczyk wymaga przeprowadzenie szybkiego szkolenia oraz uspołecznienia w wieku szczenięcym. W innym wypadku piesek będzie dominujący i uparty.

Jaki piesek będzie dla nas najlepszy?

Przed wyborem pieska, warto dokładnie poznać wszystkie opisy interesujących nas ras. Tylko i wyłącznie wtedy, znając potrzeby oraz usposobienie czworonoga, będziemy mogli znaleźć tego odpowiedniego. Wbrew pozorom dopasowanie charakterów oraz naszego trybu życia, do potrzeb pieska ma ogromne znaczenie i wpływa na dalsze relacje, szkolenie oraz przywiązanie czworonoga do domowników.

Znane rasy mało aktywnych psów – cz. I

Wbrew pozorom nie wszystkie psy charakteryzują się duża aktywnością i nieskończonymi pokładami energii. Istnieje wiele ras, które od długich spacerów na świeżym powietrzu preferują wylegiwanie się w swoim cieplutkim posłaniu. Takie pieski niewiele potrzebują do szczęścia i idealnie sprawdzą jako towarzysze dla osób mało aktywnych i lubiących spędzać czas w domowym zaciszu. Przedstawiamy 5 najbardziej leniwych ras psów, które bez wątpienia skradną niejedno serce.

rasy psów

Najwięksi kanapowcy

Każda rasa charakteryzuje się specyficznymi cechami nie tylko osobowości ale również samego wyglądu piesków. Fakt, że niektóre czworonogi nie lubią biegać za piłką, nie oznacza że nie potrzebują dużo pieszczot i poświęconej im uwagi. Warto zatem dokładnie poznać rasy piesków, które mogą nas zainteresować i wybrać takiego czworonoga, który idealnie wpasuje się w nasz codzienny tryb życia.

1. Shih Tzu
To wyjątkowo łagodna i przyjazna dla człowieka rasa. Shih Tzu od samego początku obdarza swojego właściciela bezwarunkową miłością, oczekując tego samego w zamian. Niezwykle ważna jest dla niego obecność domowników, dlatego zdecydowanie nie jest to typ pupila, który może pozostać sam w domu przez wiele godzin. To spokojny, salonowy piesek, który nie będzie przysparzał wielu problemów. Chociaż potrafi być bardzo odważny i niezależny. Mimo, że jest energiczny wystarczy mu jeden dłuższy spacer w ciągu dnia. Jest bardzo pokojowo nastawiony do obcych zwierząt. Potrafi głośno szczekać, co czyni go odpowiedzialnym psem obronnym. Jego słodki i niewinny wygląd bez wątpienia urzeka, ale może być mylący w trakcie szkolenia, ponieważ Shiz Tzu nie reaguje na surowe metody wychowawcze.

2. Pekińczyk
To rasa psów niezwykle pewnych siebie, dumnych i niezależnych. Pekińczyki nie sprawiają większych problemów wychowawczych, są bardzo ciche i spokojne w domu. Mocno przywiązują się do swojego właściciela. Niektóre pieski potrafią być jednak uparte i czasami apodyktyczne. Pekińczyki bardzo szybko się nudzą i niechętnie wykonują ćwiczenia dlatego trzeba dokładnie wiedzieć w jaki sposób do nich trafić. Zdecydowanie nie mają dużych wymagań ruchowych, potrafią przeleżeć cały dzień w swoim legowisku.

3. Mops
To delikatne i bardzo towarzyskie pieski. Są czułe wobec swojego właściciela i uwielbiają spędzać z nim czas. Mopsy są zdecydowanymi leniuchami i przez większość dnia lubią wylegiwać się na wygodnej kanapie. Wystarczy im jeden dłuższy spacer i kilka kilkunastominutowych przechadzek. Bardzo kochają dzieci i są wobec nich łagodne, czułe i cierpliwe. Lubią również dobrze zjeść, dlatego trzeba uważnie przygotowywać im posiłki, aby nie przesadzić z ich ilością. Mopsy wymagają szczególnej pielęgnacji. Czasami w trakcie tresury mogą sprawiać problemy, ponieważ są bardzo samodzielne w działaniu.

4. Buldog francuski
To niezwykle zabawny i uroczy piesek. Uwielbia spędzać czas w miękkich posłaniach. Jest bardzo kochający i potrzebuje bardzo bliskiego kontaktu ze swoimi opiekunami. Nie powinno się go zostawiać nawet na kilka godzin samego w domu. To typowy kanapowiec, który dodatkowo jest bardzo wrażliwy na temperaturę i szybko może się przegrzewać. Mimo swojego potulnego nastawienia do ludzi, Buldog Francuski potrafi być uparty. Te niezależne pieski wymagają konsekwencji oraz cierpliwości w trakcie tresury. Potrafią dość mocno chrapać oraz się ślinić.

Te rasy psów, mimo że nie lubią przesadnej aktywności, mają bardzo bogatą i wyjątkową osobowość. W kolejnym artykule przedstawimy kolejnych przedstawicieli kanapowców, które odnalazłyby się w niejednym domu.

Jak wychować idealnego szczeniaka?

Kiedy w domu pojawia się mała puchata kuleczka, marzymy tylko o tym żeby całymi dniami ją przytulać i się z nią bawić. Wyobrażamy sobie, że ta kuleczka wyrośnie na porządnego psiaka – ideał zachowania wręcz czytający w myślach właścicielowi. Drodzy Państwo takie rzeczy zdarzają się tylko na filmach. Więc jeśli chcesz, żeby pupil zachowywał się poprawnie czeka Cię trochę pracy :).

Czytaj całość »

Kot „łowny” czy leniuch?

Jakie jest jedno z najbardziej znanych kocich przysłów? Gdy kota w domu nie ma… myszy harcują! Mogę się założyć, że każdy zna to przysłowie ;). To własnie ze względu na gryzonie ludzie zdecydowali się udomowić koty. Przez dziesiątki lat koty dzielnie pilnowały zapasów w spiżarniach oraz spichlerzach pełniąc wartę i unicestwiając gryzonie. Łowność była najbardziej cenioną  cechą tych zwierzaków.

Czytaj całość »